ARJENNE VOSSEPOEL

Soms val ik tegen het licht aan

Ik werk in een ruimte met drie naast elkaar gelegen voormalige isoleercellen, waar schaduwen van het verleden, kwetsbaarheid en pijn van afzondering nog voelbaar zijn. Dit probeer ik zichtbaar te maken in relatie tot denkbeelden in onze samenleving, waarin alles maakbaar lijkt en ongemak heerst als dat niet zo blijkt te zijn; denkbeelden ook over wegkijken en het zoeken van de roes om niet te hoeven voelen. Het resultaat is een drieluik in de drie separeerruimten.

In ruimte nummer één: een ruimtelijke installatie met lege witte doosjes en nachtvlinders. Als vliegen zij (doosjes en inhoud) weg, ontvluchten zij de geïsoleerdheid, de confrontatie met zichzelf en de maatschappij.

In de tweede een ruimtelijke installatie met 500 selfies die de hele ruimte vult en eruit stromen in de ruimte ervoor. Een reactie op de selfiecultuur van te mooie zelfbeelden. Hier rauwe zelfportretten, ter confrontatie en als aanvaarding van eigen kwetsbaarheid.

In de derde isoleercel een ruimtelijke installatie van 150 slagroompatronen, gebruikt door jongeren om in een roes te raken (associaties met geweerpatronen, medicinale canules, feest).

De deuren van de cellen voorzie ik van zachte ‘gordijnen’ als warme omhulling van de kille afzondering, en ter bescherming tegen vooroordelen in de buitenwereld. In de ruimte vóór de cellen, ten slotte, uitvergrote portretten in houtskool. Als stille getuigen van kwetsbaarheid en vervreemding en als pleidooi om aan te kijken, niet af te zonderen wat wij niet begrijpen.

www.arjenne.net

Bekijk ook het werk van de andere kunstenaars
Bram Tackenberg
Claudia Huft
Frances van Gool
Jan Mostert
Kees Vossestein
Mieke de Haan
Petra Werlich
Ria Volk