JAN MOSTERT

Het gebouw is leeg, ECHO’s, ECho’s, echo’s. Ruimtes volgen elkaar op, op slag, opslag, op keer, opkeer. Einfach leer, keer op keer. Diverse oudwitte ruimtes nodigen uit om in te vullen,

reacties van ons. Bewaarplekken voor onrustigen die van muur tot muur stuitten. Die Mauern richten zich op en nodigen mijn beelden uit zich te begrenzen. Bepaal je tot de muur, bepaal je tot de ruimte, bevlieg ze voorzichtig.

Het tere gevleugelde hout raakt amper het pleisterwerk dat door mij eerst weer gewit werd, na weer en weer als, alweer, echo’s van verf. Stokpaardjes doen de rest. Als ooit bereden speelgoed staan ze gestald met maar een klein puntje tegen de muur: hun ruiters zijn verleden tijd, misschien wel kinderen die met echo’s speelden. Een meer dan volwassen exemplaar lijkt de muur te kussen, of roept er iets doorheen, doffer dan dof, DOOF, DOof, doof.

www.janmostert.com

Bekijk ook het werk van de andere kunstenaars
– Arjenne Vossepoel
Bram Tackenberg
Claudia Huft
Frances van Gool
Kees Vossestein
Mieke de Haan
Petra Werlich
Ria Volk